In 2010 bestaat de vereniging 80 jaar! Een mooie gelegenheid om de geschiedenis van de vereniging onder de aandacht te brengen. Op deze plaats wordt de geschiedenis in 5 delen gepubliceerd. Het artikel is geschreven door Ab Hobbeling, een aquariaan die al vele jaren nauw bij de vereniging is betrokken. Voor de leden van de vereniging is hij geen onbekende, ook buiten de verenging kent menig aquariaan 'onze Ab'. Hieronder deel 1 van de serie.

Xiphophorus, herinneringen uit de oude doos.

I. EEN CRISISKIND.

Als je geboren wordt tijdens het begin van een wereldwijde  crisis en je op je tiende belandt in een

oorlog, ja dan heb je wat meegemaakt .  Als je dan ook nog jaarlijks 250 tot 300 gulden in te komen

hebt en hiervan ook nog eens 15 gulden spaart dan is dat knap.

We hebben het over de beginjaren 30 van de vorige eeuw. Velen hebben geen werk en die wel werkt

verdient zo'n 13 tot 15 gulden per week in een " vaste" baan bij Berk of in de sigaren.

Het is groot nieuws als kapelaan Kerkhof, de man heeft zijn naam niet mee, Kampen verlaat en zijn

aquarium te koop aanbiedt maar wie kan zoiets nu betalen . Zoete lieve Gerritje woont in den Bosch.

Toch beloopt na het eerste jaar, het is 1931, het ledental al tot 35 en verschijnen er 10 tot 13 leden

op een vergadering.

Vergaderingen zijn gezellige praatavonden waar uit verzamelde literatuur wordt voorgelezen en kennis

wordt uitgewisseld. Dit laatste is zeker aanwezig en er zijn al succesvolle kwekers bij. Het zijn deze

mensen die medeleden aan planten en dieren helpen want er zijn in Kampen nog geen handelaren in

tropische vissen en planten.

De crisis klopt zwaar aan de deur.

......  Kobus ´ ad koespiene en niet zo zunig ook, dus ging ´ie nao de tandarts um det ding te  laot´n

        trekk´n veur 75 cent zonder vedoving want ze waar´n niet verzekerd.

        Toen de dokter zien gebit zag was zien conclusie det alles d´r  uut mos, Kobus mos an een

        kunstgebit. Kobus skrok ´em drie slaag´n in de rondte, det was onbetaalbaar. Maar de dokter

        was menslievend en begreep ´ em wel. Det kump veur mekare, Kobus, maak oe maar gien

        zorgen, ´ t kump goed, ik regel det wel.

        Link as een lood´n deure zag Kobus zien kans en deed zien veurstel . Dokter, as ik van oe een

        kunstgebit kriege mag ie al mien tand´n old´n.........

Enthousiast organiseerde men middels een verloting waar bij de prijzen gratis verkregen werden van

de winkeliers een tentoonstelling op 5, 6 en 7 september 1935 ter ere van het 5 jarig bestaan in het

toenmalig college, de latere bovenzaal van de Hanzestad.

Het ledental  loopt op tot zo´n 50 en als men bedenkt wat te doen met het 10 jarig bestaan in 1940

breekt de oorlog uit met alle ellende vandien. Er is nog een vergadering en dan is het gebeurd. Van de

vijand mag ook niet meer vergaderd worden en als los zand valt alles uiteen.

Toch blijft een kern nog wel eens bij elkaar op visite te komen en wordt er in een schuurtje nog wat

gekweekt. Zo´n schuurtje wordt dan verwarmd met een petroleumkachel en hierin een paar bakken.

Maar als er dan ook geen petroleum meer te krijgen is wordt het wel erg moeilijk. Lof verdient daarom

het Gemeentelijk Gasbedrijf dat oogluikend 20 m3 gas aan de kwekers extra levert.

Als de oorlog afgelopen is gaat het bestuur na het feesten het pad op langs aquarianen, men moet

geheel opnieuw beginnen.  De nieuwe start ´levert 21 leden op.